Każdy ma taki dzień jak dziś , smutny ,wietrzny , nieprzyjemny , przygnębiający , jednym słowem bez sensu.Nie chce się żyć . Lecz w pewnym momencie  na niebie pojawia się promyk słońca , który oświeca każde szare chmury , który sprawia , że robi się ciepło i każdy potrafi to odczuć . I ten smutny dzień , przez jeden promyk staje się lepszy . Tak samo jest w życiu .
Siedzisz  w domu przygnębiona. Lecz zauważasz jakiś swój promyk nadziei , nie zależne jaki . który zmienia cały dzień . Problem tkwi w tym że nie każdy potrafi go dostrzec . Może po prostu nie chce .A wystarczy wyjść na pole , usiąść na trawie, może włożyć słuchawki do uszu i przyjrzeć  się wszystkiemu co mamy . To co przeżyliśmy złego wymazać z pamięci . Trzeba słuchać tej muzyki , wysłuchać melodii swojego życia . Nie zatrzymywać , nie cofać , nie przewijać , wysłuchać wszystkiego po kolei .To co złe nie musimy pamiętać . trzeba tylko wyciągnąć z tego konsekwencje , to co nas czegoś nauczyło . I zapamiętać to . dobre momenty zatrzymaj gdyż to one pomogą przetrwać gdy te złe pozostawią ślady .Lecz najważniejsze jest to by móc dostrzec wszystko co dostaliśmy , co przynosi szczęście , bo to całe nasz życie , które nie pozwólmy zabrać smutkowi . Musimy być silni , wyciągać wnioski i iść dalej gdyż nikt nie będzie się nad nami litować . Pozwólmy tym mały rzeczom dostrzec siebie . I być szczęśliwym , nie pamiętać złego i cieszyć się chwilą !.